Net verschenen: een boek voor jou, als je achttien bent of dat binnenkort wordt!

18 x 18 Pleegkinderen op de drempel

In juni is het boek 18 x 18 Pleegkinderen op de drempel verschenen. In dit boek komen achttien pleegkinderen aan het woord die achttien zijn geworden. Zij zijn voor de wet volwassen, maar ook geen pleegkind meer!

In 18 x 18 vertellen negen jongens en negen meisjes, allemaal met verschillende achtergronden over hun leven tot nu toe. Zij praten over vroeger, waarom ze in een pleeggezin zijn terecht gekomen, over hun leven nu en over hun toekomstplannen. Zowel positieve als negatieve ervaringen komen voorbij. Hier stellen we alvast twee van de achttien jongeren aan je voor!

Augustine
Augustine kwam op zijn vijfde uit Sierra Leone en groeide op in een groot pleeggezin. Hij voetbalt bij Jong PSV en speelt in Oranje onder 19. Hij noemt zijn pleegouders, die al ouder zijn, ‘opa en oma’.
‘Opa en oma zijn belangrijk voor me, omdat ze van me houden en me op weg hebben geholpen. (..). Meneer Roger van de voetbalclub was ook belangrijk. Toen ik wilde voetballen in het dorp, wisten ze niet in welk team ze me moesten indelen. Hij zei: “Geef hem maar aan mij.” Ik werd snel geaccepteerd en ons elftal werd kampioen‘
(Uit het interview met Augustine)

Priscilla
Priscilla werd op haar vierde uit huis geplaatst en groeide op in een pleeggezin. Haar pleegouders heten Tanja en John.
‘Ik woon in een pleeggezin omdat mijn ouders vaak ruzie maakten en tenslotte zijn gescheiden. Mijn moeder heeft borderline. Ik kwam samen met mijn broertje in een opvanggezin terecht. Ik herinner me nog dat mijn moeder wegreed in een taxi nadat ze ons daar had gebracht. ’
‘De belangrijkste mensen in mijn leven zijn Tanja en John, mama, mijn broer en mijn zus, mijn pleegbroer en oma. Tanja en John staan met mij op de drempel naar volwassenheid. Tanja doet echt nog heel veel voor mij. Ze helpt me bij mijn financiële zaken.’
(Uit het interview met Priscilla)

Verkoopkanalen
Het boek 18 x 18 Pleegkinderen op de drempel wordt uitgegeven door Lecturis is verkrijgbaar via www.lecturis.nl. en via www.bol.com. Het boek (ISBN 978-94-6226-177-8) kost € 15. De redacties WAT?!-krant en tijdschrift Mobiel (www.mobiel-pleegzorg.nl) zijn nauw betrokken bij de totstandkoming van het boek.

Meer lezen of een vraag over 18 x 18 ? Stuur een mailtje naar de WAT?!-redactie: wat@mobiel-pleegzorg.nl

18 x 18. Pleegkinderen op de drempel verschijnt met steun van de Stichting Kinderpostzegels Nederland, de Stichting Maan en het ADOC Kenniscentrum voor adoptie en pleegzorg van de Universiteit Leiden.  

Uitslag prijsvraag 'Thuiskomen in je pleeggezin’

In één woord ‘geweldig’, wat een mooie verhalen zijn er binnen gekomen op de prijsvraag ‘thuiskomen in je pleeggezin. Pleegkinderen en eigen kinderen van pleegouders, jongens, meisjes, van jong (8 jaar) tot oud (19 jaar) en uit alle delen van het land.……allemaal verhalen over hoe het is om thuis te komen in hun pleeggezin en over hoe belangrijk het is om een plek te hebben waar je mag zijn wie je bent..

De jury, die bestond uit allemaal jongeren met pleegzorgervaring, vond het een moeilijke opgave om drie winnaars te kiezen uit alle inzendingen! Uiteindelijk is dat toch gelukt.

Eerste prijs: Irene (19) jaar. Zij heeft 4 kaartjes voor de Efteling gewonnen!
Tweede prijs: Joël (16). Hij ontvangt een cadeaubon van 50 euro.
Derde prijs: DJDJ (10). Hij ontvangt een cadeaubon van 25 euro.


En dan hieronder het verhaal van 1e prijswinnaar Irene:

’Simpelweg weer zin hebben om naar huis te gaan…

’ Ik sta voor de deur, voel me alleen;
Een grote rugtas houdt mijn bezittingen bijeen.
Een aantal mensen hebben het al geprobeerd;
En nu ben ik hier, hopend dat ik hier wel wordt geaccepteerd.

Dit is hoe mijn levensgedicht er een jaar geleden uitzag. Na wederom een knallende ruzie met mijn ouders kwam ik op 12 augustus 2014 in mijn huidige pleeggezin terecht. Na jaren heen en weer gereisd te hebben tussen mijn ouders en andere pleeggezinnen, hoopte ik hier eindelijk de rust te vinden. Na jarenlange hoogoplopende conflicten met mijn ouders, hoopte ik dat ik hier eindelijk mijn eigen bestaan op zou kunnen gaan bouwen. Hoopte ik eindelijk écht te kunnen gaan leven.

Ik kreeg een eigen plekje, in jullie huis én in jullie hart;
En vooral dat laatste, maakte de hele situatie iets minder zwart;
Toch blijft de angst: ‘Zal ik hier over een week nog zijn?’
Ik wil niet weg, ik heb het hier veel te fijn!

Ik heb in dit pleeggezin eindelijk mijn eigen plekje gevonden. Wat in alle andere pleeggezinnen niet lukte, lukte hier wel. Ik heb eindelijk het gevoel stukje bij beetje een ‘normaal’ leven op te bouwen. Het contact met mijn ouders loopt nog niet zo lekker en ook hier is het soms nog best lastig, maar samen komen we er wel. En vooral dat ‘samen’ voelt echt zo ongelooflijk goed! Gewoon simpelweg weer zin hebben om naar huis te gaan uit school, wauw.

Liefde is slechts een woord, tot je mensen ontmoet die er betekenis aan geven…


Ook de verhalen van Joël en DJDJ lezen? Die staan in de WAT?!-krant. Stuur een mailtje naar wat@mobiel-pleegzorg.nl Dan sturen we je een exemplaar toe. De verhalenwedstrijd ‘Thuiskomen in je pleeggezin’ is een initiatief van de Alliantie Kind in Gezin, in het kader van de Maand van het Inhuisplaatsen, en is uitgewerkt in samenwerking met de WAT?!-krant. De prijzen zijn beschikbaar gesteld door de Alliantie Kind in Gezin.

Prijsvraag 'Thuiskomen in je pleeggezin’

Doe mee en win kaartjes voor de Efteling!

Een plek waar je hoort en waar je mag zijn die je bent. Voor sommige kinderen is het de gewoonste zaak van de wereld, voor anderen een droom. Veel kinderen die uit huis zijn geplaatst, vinden niet meteen een prettig nieuw thuis. Vaak gebeurt dat pas nadat ze op verschillende adressen hebben gewoond: in een leefgroep, de crisisopvang en soms meerdere tijdelijke pleeggezinnen. Hoe zit dat bij jou? Ben jij thuisgekomen in een prettig pleeggezin of gezinshuis? En hoe is dat gegaan? Of is het iets waar je nog steeds over droomt?

Thuis is de plek waar je jezelf kunt zijn... Ook voor de eigen kinderen van pleegouders verandert er veel als er een pleegkind in het gezin komt. Is jouw huis jouw thuis gebleven? Of kom je nu thuis op een andere manier?

SCHRIJF JOUW PERSOONLIJKE VERHAAL OVER ‘Thuiskomen in je pleeggezin’ en ding mee naar leuke prijzen!

Hoofdprijs: vier entreekaartjes voor de Efteling
Tweede prijs: een cadeaubon van 50 euro
Derde prijs: een cadeaubon van 25 euro

De spelregels:
- Schrijf een tekst van maximaal 250 woorden.
- De tekst mag een verhaal zijn, een gedicht of een brief aan je ouders/pleegouders/oma/opa/een goede vriend(in), et cetera.
- Stuur je bijdrage uiterlijk 15 september 2015 PER MAIL naar de WAT?!-KRANT wat@mobiel-pleegzorg.nl
- Vermeld in de mail je naam, je leeftijd en een telefoonnummer waarop we je kunnen bereiken.*

Een deskundige jury maakt in oktober de prijswinnaars bekend via de website van de WAT?! en de website van de Alliantie Kind in Gezin.

De drie winnende inzendingen komen in de WAT?!-krant (desgewenst anoniem). In overleg met de WAT?!-redactie maken we deze bijdragen geschikt voor publicatie. De prijsvraag THUISKOMEN IN JE PLEEGGEZIN wordt georganiseerd in het kader van de Maand van het Inhuisplaatsen, een initiatief van de Alliantie Kind in Gezin.

* Natuurlijk gaan we vertrouwelijk om met je persoonlijke gegevens. Ze worden niet gepubliceerd of aan anderen doorgegeven! Valt jouw bijdrage in de prijzen? Dan publiceren we je inzending in de WAT?!-KRANT, het liefst met je voornaam en leeftijd. Wil je dat niet? Dan publiceren we je bijdrage anoniem.

’Een week in het logeerhuis en drie weken op de camping in Italië’

Als het over vakantie gaat, gaan de dingen soms anders dan in ‘gewone’ gezinnen. Is vakantie anders als je in een pleeggezin woont? De WAT?!-redactie wil het graag weten en is op zoek naar jongeren in pleeggezinnen die daarover willen vertellen. Voor de vijfde en laatste aflevering van ‘Pleegzorg & vakantie’ bezoeken we een pleeggezin met drie pleegkinderen en twee gezinshuiskinderen.

Gisteren is Asmir 12 geworden en er is nog wat appelaart over. Redacteuren Eva en Mees vallen dus met hun neus in de boter….uhh appeltaart! Wij zijn beland bij het gezin van Rachel (17), Asmir (12) en zijn broertje Tarik (10), Patrick (15) en Yasmina (13) en hun pleegouders Wil en René. De eerste drie kinderen wonen sinds hun babytijd in dit gezin. Patrick en Yasmina zij er een jaar geleden bij gekomen.

Regels
Het gezin zit in de overgang van pleeggezin naar gezinshuis. Dat betekent dat er een aantal zaken gaat veranderen. De vakanties bijvoorbeeld. Een van de regels is dat gezinshuisouders een paar weken per jaar vakantie kunnen houden met hun eigen gezin. Daarnaast is er één vrij weekend per maand. Voor de kinderen wordt dan een goed logeeradres gezocht.

Logeerhuis
Wij vinden het bijzonder: drie pleegkinderen en twee gezinshuiskinderen. Want dat betekent dat er verschillende afspraken zijn over vakanties. Zo gaan Rachel, Asmir en Tarik altijd mee met het gezin, terwijl Patrick en Yasmina veel vakanties doorbrengen in een logeerhuis. Het is een vast adres waar meer kinderen uit gezinshuizen komen. Patrick en Yasmina komen er al jaren. Ze gaan erheen in de herfstvakantie, de kerstvakantie, de meivakantie én de zomervakantie. En ook elke maand nog een weekend. Ze vinden het er leuk. Yasmina: ‘We bezoeken bijvoorbeeld een pretpark of we gaan zwemmen. En afgelopen zomer mochten we op duikles!’

Wil je weten wat Yasmina en de andere pleegkinderen nog meer te vertellen hebben? Lees het complete interview in de nieuwste WAT?! Wil je die ontvangen? Stuur een mailtje naar: wat@mobiel-pleegzorg.nl

’Met een Gandalfstok door Duitsland’

Als het over vakantie gaat, gaan de dingen soms anders dan in ‘gewone’ gezinnen. Is vakantie anders als je in een pleeggezin woont? De WAT?!-redactie is op zoek naar jongeren in pleeggezinnen die daarover willen vertellen. Voor deze eerste aflevering van ‘Pleegzorg & vakantie’ zijn we uitgenodigd door Elise (12). Haar ouders zijn pleegouders. Er wonen vier pleegkinderen in huis. Zelf heeft Elise drie oudere broers. Haar ouders heten Els en Frank-Jan.

Naast het huis waar wij vandaag te gast zijn, staat een donkergrijze Chrysler Voyager. Deze auto speelt een belangrijke rol in de vakanties van dit gezin. Daar komen we achter als we aan een tafel vol koffie, thee en koeken kennismaken met zeven van de acht kinderen: Alexander (18), Jeroen (17), André (13) en Elise (12), allevier eigen kinderen, en Roos (9), Tanja (4) en Keesje (1), pleegkinderen. Pleegzoon James (17) is er niet. Hij brengt het weekend bij zijn vader door.

Hoe brengt dit grote gezin de vakanties door? De titel van het verhaal verraadt al iets, maar niet alles! Lees het verhaal in de nieuwste WAT?! Wil je die ontvangen? Stuur een mailtje naar: wat@mobiel-pleegzorg.nl