WAT?! Online 8 - "De weg naar zelfstandigheid"

Zoals jullie wellicht al weten, komt de WAT?! tegenwoordig twee keer per jaar digitaal uit, via Facebook.
Heb je geen Facebook? Na iedere serie zullen alle 8 berichten ook op de website verschijnen.
Bij deze de achtste serie, de eerste serie van 2018, met als thema "De weg naar zelfstandigheid".

Benieuwd naar eerdere edities? De vorige WAT?! Online's:
WAT?! Online 1 - "18, en dan?"
WAT?! Online 2 - "Hechting"
WAT?! Online 3 - "Pleegzorg en school"
WAT?! Online 4 - "Feestdagen"
WAT?! Online 5 - "Bezorgde (pleeg-)ouders"
WAT?! Online 6 - "Groot vs klein pleeggezin"
WAT?! Online 7 - "Pleegzorg? Superleuk?!"

 


Het thema van deze nieuwe WAT?!-online is ‘De weg naar zelfstandigheid’. Speciaal voor jou maakten wij een filmpje! Hierin vertellen jongeren wat zij nodig hebben om zelfstandig te worden en op een dag het huis uit te gaan.

Laat ons weten wat je ervan vindt!

 

WAT  nr 2 2018 FB 02


Matthijs (17) wil over een paar jaar graag op zichzelf wonen, het liefst in een huis met veel begeleiding. ‘Ik zit nog op school een loop stage bij een garage. Dat is leuk. Zelfstandig wonen lijkt me leuk én spannend. Mijn pleegouders helpen mij met veel dingen: plannen, opruimen en op tijd komen. Ik heb thuis een kamer met een eigen keukentje en koelkast. Om te oefenen. Ik denk dat ik nog heel lang hulp nodig heb, vooral bij financiële zaken. Mijn tip voor anderen is: oefen met koken en je kamer opruimen. Dat doe ik zelf ook nog te weinig, maar ik weet dat het wel belangrijk is!’

 

WAT  nr 2 2018 FB 03


Veel jongeren geven aan dat ze vooral geldzaken lastig vinden. Gelukkig krijgen velen de hulp van pleegouders, de pleegzorgwerkers en/of de voogd. Wat kun je zelf doen? Bespreek wat je lastig vindt met je pleegouders en hulpverleners en kijk ook eens op de volgende website: www.kwikstart.nl.

 

WAT  nr 2 2018 FB 04


De weg naar zelfstandigheid is lang en gaat met ups en downs….. Eén van de dingen die helpen zijn de tips van leeftijdgenoten of jongeren die net iets ouder zijn dan jij…..

Tijs (21) groeide op in een pleeggezin en vertelt: ‘Ik heb kort in een trajecthuis gewoond, waar je leert om zelfstandig te worden. Daarna ging ik naar een begeleid wonen-project. Daar heb ik veel geleerd over zelfstandigheid. Nu woon ik op mezelf en het gaat goed! Wel ga ik nog vaak naar mijn pleeggezin, waar ik altijd terecht kan met vragen over bijvoorbeeld financiën, maar ook gewoon voor de gezelligheid.’

 

WAT  nr 2 2018 FB 05


Suus (16) woont in haar derde pleeggezin. Ze heeft er een oudere zus, de dochter van haar pleegouders. Suus vertelt: ‘‘Mijn zus woont sinds vorig jaar op kamers. Ik ga af en toe bij haar logeren. Ik kijk goed hoe zij alles doet, want ik ga natuurlijk op een dag ook op kamers. Maar ik moet er nu nog niet aan denken! Nu denk ik: ik wil altijd in mijn pleeggezin blijven. Ik kan me totaal niet voorstellen dat ik op een dag zelfstandig ben. Ook denk ik vaak: ja, mijn zus mag altijd weer thuis komen, maar is dat voor mij ook zo? Ik ben pleegkind en op mijn 18e niet meer. Ik heb het pas geleden aan mijn pleegmoeder gevraagd. Ze zei dat ik ook altijd welkom blijf. Ik heb het er ook met mijn voogd over gehad. Dat was fijn, maar ik ben nog niet gerustgesteld, merk ik.’

 

WAT  nr 2 2018 FB 06


Masja (20) is eigen kind van pleegouders en woont sinds dit jaar op kamers. Ze vindt het heel leuk en vertelt dat ze eraan toe was; ‘Ik studeer in een andere stad en wilde daar ook gaan wonen. Ik ben het eerste jaar van mijn studie nog thuis gebleven, maar op een gegeven moment kreeg ik zin om in de stad te wonen waar ik studeer. Mijn eigen leven opbouwen. Ik heb het naar mijn zin, het is leuk om alles zelf te doen: koken, je kamer inrichten, je eigen dag indelen, afspreken met vrienden en samen leuke dingen doen (en studeren natuurlijk). Ik realiseer me wel dat ik thuis veel geleerd heb en daardoor die zelfstandigheid ook aankan. En ik besef ook dat het voor pleegkinderen vaak veel lastiger is. Zij hebben veel meegemaakt en hebben niet die stabiele basis die ik heb. Ik gun hun hetzelfde als ik heb gekregen. In elk geval gun ik ze de mogelijkheid om langer in het pleeggezin te blijven als dat nodig is. Ik weet dat pleegzorg stopt op je 18e, maar dat zou langer door moeten kunnen gaan. De gemiddelde leeftijd waarop jongeren het huis uit gaan is 24 jaar! Kun je nagaan!‘


WAT  nr 2 2018 FB 07


Len (16): ‘Ik heb twee broertjes en er wonen drie pleegkinderen bij ons. We zijn een druk gezin. Ik was negen toen mijn ouders besloten om pleegkinderen in huis te nemen. Het was wennen in het begin, maar nu weet ik niet beter. Er zitten voordelen en nadelen aan. Het voordeel: door de pleegkinderen ben ik sneller zelfstandig geworden!. Mijn ouders moesten hun aandacht verdelen over meer kinderen en we kregen meer taken in huis. In het begin niet leuk, maar nu ben ik er blij mee. Ik ben verantwoordelijker geworden. Door dat meehelpen in huis, kan ik al best goed koken bijvoorbeeld. Ik vind het ook leuk! Verder ben ik socialer geworden. Ik kan beter delen en heb meer begrip voor anderen. Ik kijk positief naar de toekomst!’


WAT  nr 2 2018 FB 08


Mark (14) woont bij zijn opa en oma: ‘Ik woon sinds mijn 10ee bij mijn opa en oma. Ik noem ze soms per ongelijk ‘pap en mam’. Ze zijn nog jong, maar niet zo jong als de ouders van mijn vrienden bijvoorbeeld. Ik leer alles van mijn opa en oma. Ik vind het bijvoorbeeld normaal om te helpen in huis. Opa en oma zijn niet streng voor mij, en we doen veel leuke dingen, net als vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde. Oma heeft wel veel regels van hoe dingen moeten, maar dat vind ik wel fijn eigenlijk. Ik weet altijd waar ik aan toe ben. Opa doet veel in de tuin (die heel groot is). Ik help met het zware werk, zoals grasmaaien. Ik vind het net zo belangrijk als hij om de tuin netjes te houden. Dus ja, haha, met zelfstandig worden komt het wel goed!